این دو مفهوم معمولاً با هم اشتباه گرفته می‌شوند. 

• Dependency Injection (DI) یک الگو (Pattern) است که می‌گوید وابستگی‌ها نباید داخل کلاس یا سرویس ساخته شوند، بلکه باید از بیرون به آن تزریق شوند. 

• Service Container ابزاری است که این فرآیند را مدیریت و خودکار می‌کند. یعنی می‌داند هر وابستگی چگونه ساخته شود و در زمان مناسب آن را به سرویس‌ها تزریق می‌کند. به همین دلیل، Service Container را می‌توان پیاده‌سازی یا ابزار اجرای الگوی Dependency Injection دانست. 

پکیج danceable/container همین نقش را بر عهده دارد؛ یعنی مرکزی برای ثبت، ساخت و مدیریت تمام وابستگی‌های برنامه است.

سرویس پروایدر (service provider)

Service Provider یا سرویس پروایدر مفهومی است که برای سازمان‌دهی فرآیند راه‌اندازی (Bootstrap) و خاموش شدن (Shutdown) برنامه استفاده می‌شود.

اگر Service Container را انبار سرویس‌های برنامه در نظر بگیریم، Service Provider مسئول پر کردن این انبار و مدیریت چرخه عمر آن سرویس‌ها است. 

به بیان ساده:

• Container می‌گوید: سرویس‌ها را نگه می‌دارم و هر زمان خواستی به تو تحویل می‌دهم.
• Provider می‌گوید: من مشخص می‌کنم چه سرویس‌هایی باید داخل Container ثبت شوند، چگونه برنامه آماده اجرا شود و در پایان چگونه منابع آزاد شوند.

چرا به Service Provider نیاز داریم؟

فرض کنید برنامه شما از سرویس‌های زیر استفاده می‌کند: 

• Database 
• Redis
• Logger
• Configuration
• HTTP Client
• Queue 
• Cache

اگر هیچ Service Provider نداشته باشید، تمام کدهای مربوط به ثبت این سرویس‌ها و راه‌اندازی آن‌ها در فایل main.go قرار می‌گیرد:

با بزرگ‌تر شدن پروژه، فایل main.go به محلی برای تمام عملیات راه‌اندازی تبدیل می‌شود و نگهداری آن دشوار خواهد شد. Service Provider این مسئولیت را از main.go جدا می‌کند.

وظایف یک Service Provider

یک Service Provider معمولاً سه مسئولیت اصلی دارد:

• ثبت (register) وابستگی ها درون کانتینر
• مرحله ی boot که شامل بررسی تنظیمات و راه اندازی قسمت هایی از برنامه مانند صف ها (queue), ورکرها (workers) و یا اجرای مایگرشن‌های دیتابیس (migration) می‌شود.
• مرحله ی shutdown که درست قبل از پایان اجرای برنامه اتفاق می‌افتد. در این مرحله معمولا منابع را ازاد میکنند. 

چرخه اجرای Service Provider

هر Service Provider در طول اجرای برنامه سه مرحله اصلی را طی می‌کند:

1. اولین مرحله، Register است. در این مرحله، Provider سرویس‌های خود را در Container ثبت می‌کند. معمولاً در این مرحله هیچ منبع خارجی (مانند اتصال به پایگاه داده یا Redis) ایجاد نمی‌شود و تنها نحوه ساخت سرویس‌ها (Factoryها) در Container ذخیره می‌شود. کانتینر پس از پایان مرحله Register، می‌داند که چگونه هر سرویس را در صورت نیاز ایجاد کند.

2. پس از اینکه تمام Providerها عملیات Register را به پایان رساندند، مرحله Boot آغاز می‌شود. در این مرحله تمامی provider ها بووت میشوند. در مرحله‌ی بووت, معمولا بررسی صحت تنظیمات و راه اندازی بخش‌هایی از سرویس‌ها صورت میگیرد.
3. در پایان اجرای برنامه، مرحله Shutdown فرا می‌رسد. در این مرحله Provider وظیفه دارد تمام منابعی را که در طول اجرای برنامه استفاده شده‌اند، آزاد کند.

مزیت استفاده از Service Provider

فرض کنید پروژه شما شامل چندین بخش مستقل است:

هر Provider فقط مسئول همان بخش است. 

برای مثال: 

• DatabaseProvider فقط Database را مدیریت می‌کند.
• RedisProvider فقط Redis را مدیریت می‌کند.
• LoggerProvider فقط Logger را مدیریت می‌کند.

در نتیجه مسئولیت‌ها از هم جدا می‌شوند و اضافه کردن یا حذف یک سرویس، تأثیر کمی روی سایر بخش‌های برنامه دارد.

پکیج danceable/provider نقش Service Provider را بر عهده دارد؛ یعنی مسئولیت مدیریت چرخه عمر سرویس‌های برنامه را بر عهده گرفته و مشخص می‌کند که چه سرویس‌هایی باید در زمان اجرای برنامه درون Container ثبت شوند، چه عملیات‌هایی برای آماده‌سازی و راه‌اندازی سرویس‌ها انجام شود و در هنگام پایان اجرای برنامه چگونه منابع مورد استفاده آزاد و پاکسازی شوند.

قسمت قبل: تزریق وابستگی ها و معرفی ابزارهایی برای انجام آن | DI (dependency injection) in Go

قسمت بعد: استفاده از danceable/container برای تزریق وابستگی ها | DI (dependency injection) in Go